Column JG vd Post 3

Column JG vd Post 3

Plat op het sociale gezicht

Dinsdagavond 28 oktober stond de Wmo-verordening op de agenda van de extra raadsvergadering. De matig bezette publieke tribune ging er eens echt voor zitten, dit was nou eens een echt politiek onderwerp. De commissies van alle partijen hadden voor hun verkiezingsprogramma de vingers blauw getypt over dit onderwerp, nog geen jaar geleden. Dit onderwerp heeft alles, een verantwoordelijkheidsvraag, een sociaal twistpunt met inkomensrandjes, potentieel een financiële molensteen en een groeiende werklast voor de gemeente. In de gemeentepolitiek zijn de debatten vaak erg technisch. Van politiek bedrijven komt vaak weinig terecht. Het zoeken naar meerderheden is eigenlijk een kwestie van afvinken wie in de coalitie zit en wie in de oppositie. Opvallend vaak vallen stemmingen langs deze lijnen uit.

PrO en Lokaal trokken samen op en bestookten de wethouder met argumenten waarom er veel veranderd moest. Meer ruimte voor inkomensafhankelijke eigen bijdragen, een heldere regeling die niet de deur voor het college open zet om naar eigen believen de regels bij te stellen en wijk nou niet op een asociale manier af van wat er in de omgeving gebeurt.

De ontwijkhouder gaf geen krimp. Zijn meest inhoudelijke weerwoord leek te zijn: “dit staat niet in het collegevoorstel, dus ontraden we het”. Eén keer, maar niet eerder dan na een heel dringende vraag van PrO-raadslid Ria Pasterkamp, ging hij wel inhoudelijk. Maar toen had hij blijkbaar zo weinig vertrouwen in de kunde en kennis van het ambtelijk apparaat dat hij een gebruikelijke praktijk in bijna heel Nederland voor Oegstgeest ondoenlijk vond. Net als in de commissievergadering van 16 september leunde Den Boer desondanks herhaaldelijk op zijn ambtenaren of collega-wethouders. De afgelopen 2 weken heeft hij dus niet weten te benutten zich alsnog goed te verdiepen in de materie.

Een kluwen amendementen en moties lag uiteindelijk voor. Van de oppositie haalde alleen D66 iets binnen, maar dat ging alleen over evalueren en monitoren. Met een ijzeren vertrouwen in de eventueel tot bijstellingen nopende evaluatieresultaten lieten de democraten de inhoud nu voor wat-ie was. Het PrO-amendement dat een neerwaartse bijstelling van de inkomensgrens voor individuele bijzondere bijstand terugdraait, kreeg alleen van de oppositie steun. De VVD-gedomineerde coalitie vond het prima dat het rijke dorp de sociale minima in kosten laat verdrinken. Het resultaat aan het eind van de avond is dat een aanpassing in de keuken van de villa volledig vergoed gaat worden, maar dat een rolstoel voor ieders eigen, ook heel kleine, portemonnee komt.

Alleen een motie, niet meer dan een lieve vraag aan het college, moet nu waken over de eventuele onaanvaardbare cumulatie van kosten voor een individu of gezin. Maar in de verordening heeft het college zich alle vrijheid toegemeten naar eigen dunken daarin te handelen. En dan zal geld wel leidend zijn.

Wethouder Den Boer voorkwam dat het college struikelde, misschien wel zijn enige politieke daad van de avond. Maar hij voorkwam niet dat de coalitie plat op zijn sociale gezicht ging.

JanGeert van der Post

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.